Informacje ogólne

Kraj o wyjątkowych walorach krajobrazowych, kulturowych, historycznych. W czasach starożytnych tereny dz. Albanii były pod panowaniem Rzymu, później stanowiły część Cesarstwa Bizantyjskiego, w średniowieczu - cesarstwa Bułgarii, następnie władane przez Serbów i Turków. W 1939 r. władcą Albanii został król Włoch Wiktor Emanuel III. W 1944 r. Albania ogłoszona została republiką ludową i na wiele lat władzę przejęli komuniści kierowani przez Envera Hoxhę. W 1976 nazwę kraju zmieniono na Ludową Socjalistyczną Republikę Albanii, a w 1991, po wielu zmianach politycznych i gospodarczych -  ustanowiono Republikę Albańską, zmieniono konstytucję, zwiększono swobody obywatelskie, odbyły się pierwsze demokratyczne wybory prezydenckie. W 2009 Albania dołączyła do państw członkowskich NATO. Jest członkiem ONZ, OBWE, Rady Europy oraz kandydatem do Unii Europejskiej.

Albania w pigułce

Powierzchnia – ok. 28 748 tys. km kw.

Liczba ludności  ok. 3050000

Stolica – Tirana

Język – albański (dwa dialekty), poza tym mieszkańcy posługują się włoskim, greckim, miejscach turystycznych - angielski i niemiecki

Religie – islam (ponad 60 proc.), chrześcijaństwo (ok. 30 proc./głównie prawosławie)

Grupy etniczne – Albańczycy (ok. 89 proc.), Macedończycy, Gorani, Włosi, Grecy, Romowie 

Geografia

Albania graniczy z Grecją, Macedonią Północną, Czarnogórą, Serbią/Kosowem. Od Włoch oddziela ją Cieśnina Otranto. Kraj zaskakuje różnorodnością krajobrazów; oblewają ją dwa morza: na zachodzie Adriatyk, a na południowym zachodzie – Morze Jońskie. Około 75 procent powierzchni zajmują góry (najwyższy szczyt Korab 2766 m n.p.m.), w niektórych partiach śnieg zalega tam wiekszość roku. W Albanii znajduje się kilka jezior i rzek. Linia brzegowa jest dobrze rozwinięta, obejmuje plaże piaszczyste i żwirowe, liczne zatoki, a także skały i klify (głównie na południu). 

Obyczajowość

Albania ze swą bałkańską przeszłością, tradycjami i mieszanką religijno-kulturową jest krajem wyjątkowym. Mimo wieloletniej izolacji (a może własnie dzięki temu!) mieszkańcy są przyjaźnie nastawieni do turystów, pomocni, gościnni i towarzyscy. Tutejsza kuchnia to prawdziwy majstersztyk; tygielek bałkańsko-śródziemnomorski, wyczuwalne są też smaki tureckie. Na północy kraju kuchnia jest bardziej obfita, królują w niej mięsiwa, zaś na południu - posmakujemy więcej dań lekkich, owoców morza i warzyw. Symbolem kulinarnym jest byrek - mięso ze szpinakiem zawinięte w ciasto filo. Warto też spróbować regionalnych klopsików, zapiekanek i oczywiście baklavy- znanego bałkańskiego deseru. Do tego kawa, herbata, napary ziołowe albo kiliszek rakiji. 

W miejscach turystycznych nie ma obostrzeń dotyczących stroju czy zachowań (w granicach rozsądku i prawa), podczas wizyt w świątyniach należy zakryć ramiona i nogi. Kraj stanowi mieszankę kulturową i religijną, mieszka tu kilka narodów, obok siebie żyją muzułmanie, prawosławni i katolicy, często święta religijne są celebrowane wspólnie, nic więc dziwnego, że Albania ma największą w Europie liczbę dni wolnych od pracy. Jednym z nich jest 19 października – Dzień Matki Teresy (ta słynna zakonnica pochodziła z Albanii).

Kraj jest w miarę bezpieczny, choć należy zachować ostrożność. W Albanii nie obowiązuje europejski roaming.